دشمن احتیاج ندارم...

 

از  لیست صد و خرده ای دوست صمیمی که در گوشی همراه دارم هرچه منتظر موندم تا کسی پیامی بفرسته و یادی از دوستش بکنه هیچ خبری نشد که نشد...

در نهایت بعد از کلی انتظار از این لیست فقط چهار نفر پیام فرستادن...

همین الان داشتم به بی وفایی دوستان فکر می کردم که یکدفعه به خودم اومدم که اگه انقدر که منتظر رسیدن پیام دوستانت بودی،

دوستانی که خودت رو براشون کشتی و نخواستی هیچ وقت از دستت ناراحت بشن ،

اگه یه خرده، فقط یه خرده از این کارها رو برای دل سوز و دوست واقعیت، امام زمانت که همیشه به یادته کرده بودی و انتظارش رو کشیده بودی الان وضعت این نبود...


آقای من چقدر غریبی!

چقدر غریبی که من که ادعا می کنم منتظرتو هستم ، انتظارم برای رسیدن پیامک میلاد تو قوی تر بوده تا رسیدن خود تو ...

آقا چقدر غریبی تو...

 

پ.ن: گذشته از موضوع انتظار، واقعا چه دوستانی دارم من، دشمن احتیاج ندارم.

+ توصیه می کنم قدری دور و برتون رو خلوت کنید ببینید کسی بازهم یادتون می کنه.

+ تمام تلاشمون رو برای امام غریبمون بذاریم.

 

 

/ 0 نظر / 4 بازدید